دعای احتجاب
سید بن طاووس در کتاب شریف مهج الدعوات از امیرالمؤمنین علیه السلام این دعا را با فضایل و فواید زیادی نقل می کند که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم قسم یاد کردند که اگر کسی خدا را به اسماء موجود در این دعا بخواند دعایش مستجاب است و برای هر حاجتی ازجمله آمرزش گناهان، رفع غم و اندوه و ظلم و تعدّی و کفایت از ظالمان ، شفای مجنون و آسانی وضع حمل، رفع گرسنگی و تشنگی ، و حفظ خانه از آتش سوزی، بسیا ر مؤثر است و ... دعای احتجاب از ادعیه ای است که اولیا همتی تمام در خواندن آن داشتند. مرحوم آیت الله سید عبدالکریم کشمیری رحمه الله می فرمودند:« پدرم به من گفت اگر خواندن این دعا را ترک کنی تو را عاق می کنم و خود ایشان به آن مقید بودند و گاهی در روز ، هفت بار آن را می خواندند و سزوار است که در هر مرتبه خواندن دعا صدقه مختصری بپردازند».
-
" اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْئَلُكَ يَا مَنِ احْتَجَبَ بِشُعَاعِ نُورِهِ عَنْ نَوَاظِرِ خَلْقِهِ يَا مَنْ تَسَربَلَ بِالْجَلَالِ وَ الْعَظَمَةِ وَ اشْتَهَرَ بِالتَّجَبُّرِ فِي قُدْسِهِ يَا مَنْ تَعَالَي بِالْجَلَالِ وَ الْكِبْرِيَاءِ فِي تَفَرُّدِ مَجْدِهِ يَا مَن اِنقَادَتِ الْاُمُورُ بِاَزِمَّتِهَا طَوْعاً لِاَمرِهِ يَا مَنْ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الْاَرَضُونَ مُجِيبَاتٌ لِدَعوَتِهِ يَا مَنْ زَيَّنَ السَّمَاءَ بِالنُّجُومِ الطَّالِعَةِ وَ جَعَلَهَا هَادِيَةً لِخَلْقِهِ يَا مَنْ اَنَارَ الْقَمَر الْمُنِيرَ فِي سَوَادِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ بِلُطْفِهِ يَا مَنْ اَنَارَ الشَّمْسَ الْمُنِيرَةَ وَ جَعَلَهَا مَعَاشاً لِخَلْقِهِ وَ جَعَلَهَا مُفَرِّقَةً بَيْنَ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ بِعَظَمَتِهِ يَا مَنِ اسْتَوْجَبَ الشُّكْرَ بِنَشْرِ سَحَائِبِ نِعَمِهِ اَسئَلُكَ بِمَعَاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِكَ وَ مُنْتَهَي الرَّحْمَةِ مِنْ كِتَابِكَ وَ بِكُلِّ اِسْمٍ هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ اَوِ اسْتَاثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ وَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ اَنزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ اَوْ اَثْبَتَّهُ فِي قُلُوبِ الصَّافِّينَ الْحَافِّينَ حَوْلَ عَرْشِكَ فَتَرَاجَعَتِ الْقُلُوبُ إِلَى الصُّدُورِ عَنِ الْبَيَانِ بِإِخْلَاصِ الْوَحْدَانِيَّةِ وَ تَحْقِيقِ الْفَرْدَانِيَّةِ مُقِرَّةً لَكَ بِالْعُبُودِيَّةِ وَ اَنَّكَ اَنتَ اللَّهُ اَنتَ اللَّهُ اَنتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اَنتَ وَ اَسئَلُكَ بِالْأسْمَاءِ الَّتِي تَجَلَّيْتَ بِهَا لِلْكَلِيمِ عَلَى الْجَبَلِ الْعَظِيمِ فَلَمَّا بَدَا شُعَاعُ نُورِ الْحُجُبِ مِنْ بَهَاءِ الْعَظَمَةِ خَرَّتِ الْجِبَالُ مُتَدَكْدِكَةً لِعَظَمَتِكَ وَ جَلَالِكَ وَ هَيْبَتِكَ وَ خَوْفاً مِنْ سَطْوَتِكَ رَاهِبَةً مِنْكَ فَلَا إِلَهَ إِلَّا أنتَ فَلَا إِلَهَ إِلَّا أنتَ فَلَا إِلَهَ إِلَّا أنتَ وَ أسئَلُكَ بِالاِسمِ الَّذِي فَتَقْتَ بِهِ رَتْقَ عَظِيمِ جُفُونِ عُيُونِ النَّاظِرِينَ الَّذِي بِهِ تَدْبِيرُ حِكْمَتِكَ وَ شَوَاهِدُ حُجَجِ اَنبِيَائِكَ يَعْرِفُونَكَ بِفِطَنِ الْقُلُوبِ وَ اَنتَ فِي غَوَامِضِ سَرِيرَاتِ الْغُيُوبِ اَسئَلُكَ بِعِزَّةِ ذَلِكَ الاِسْمِ اَن تُصَلِّيَ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَن تَصْرِفَ عَنِّي جَمِيعَ الْآفَاتِ وَ الْعَاهَاتِ وَ الْاَعرَاضِ وَ الْاَمْرَاضِ وَ الْخَطَايَا وَ الذُّنُوبِ وَ الشَّكِّ وَ الشِّرْكِ وَ الْكُفْرِ وَالنِّفَاقِ وَ الشِّقَاقِ وَ الْغَضَبِ وَ الْجَهْلِ وَ الْمَقْتِ وَ الضَّلَالَةِ وَ الْعُسْرِ وَ الضِّيقِ وَ فَسَادِ الضَّمِيرِ وَ حُلُولِ النَّقِمَةِ وَ شَمَاتَةِ الْاَعدَاءِ وَ غَلَبَةِ الرِّجَالِ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ لَطِيفٌ لِمَا تَشَاءُ وَ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ يا اَرحَمَ الرّاحِمين. "
خداوندا؛همانا
درخواست ميكنم ترا اى كسيكه به سبب پرتو نور خود از نظرهاي مخلوقاتش
پنهان است،اى كسيكه پوشيده است لباس جلال و بزرگى را و مشهورشده به
صاحبيّت جبروت درمنزّه بودنش،اى كسيكه بلندمرتبه است به سبب جلالت و
بزرگوارى در تنهائى شرفش، اى كسيكه اطاعت نمودهاند از
چيزها به تمامى اطاعت كردن مر فرمان او را، اى كسى كه آسمانها و زمينها
به پاى ايستادهاند در حالى كه خواندن او را جواب دهندهاند،اى كسيكه زينت
بخشيده است آسمان رابه ستارههاى طلوعكننده وآنهارا راهنمائى براى
مخلوقات خود گردانيده است،اى كسيكه ماه روشن را در سياهى شب تاريك به لطف
خود روشن كرده است،اى كسيكه آفتاب روشن را نورانى گردانيده است و آن را
سبب زندگانى براى خلق خود گردانيده و آنرا جداكننده ميان شب و روز
گردانيده به بزرگى خود، اى كسيكه سزاوار است شكر را به سبب پهن نمودن
ابرهاى نعمتهاى خود. درخواست ميكنم ترا به مواضع انعقاد عزّت از عرش تو و
به منتهاى شفقت از كتاب تو و به هر نامى كه آن از براى تو است كه به آن
خود را ناميدهاى يا آن را در علم پنهان نزد خود اختيار كردهاى و به هر
نامى كه آن از براى توست كه نازل نمودهاى تو آن را در كتاب خود يا ثابت
نمودهاى تو آن را در دلهاى صف كشندگان و طوافكنندگان دور عرش تو پس
برگشتهاند دلها به سوى سينهها از تفحّص نمودن به خالص نمودن يگانگى ترا و
تحقيق نمودن بىهمتائى ترا در حالى كه به بندگى تو اقرار دارند و به آن
كه تو خدائى، تو خدائى، تو خدائى، نيست خدائى مگر تو و درخواست ميكنم ترا
به نامهائى كه ظاهر نمودهاى تو آنها را براى موسى بر كوه بزرگ، پس چون
ظاهر شد شعاع روشنى حجابهاى تو از روشنى بزرگى تو كوهها از هم پاشيدند
در حالى كه هموار گرديدنداز جهت بزرگى و جلال تو و دور باشى تو و از جهت
ترس از قهر تو در حالى كه از تو ترسانند پس نيست خدائى مگر تو پس نيست
خدائى پس نيست خدائى مگر تو، و درخواست مىكنم ترا به نامى كه به بركت آن
به هم چسبيدن شديد پلكهاى چشمهاى نگاهكنندگان را گشودهاى، آنچنان نامى
كه تدبير دانش تو و شاهدان دليلهاى پيغمبران تو به اوست،ايشان ترا به
زيركى دلهاى خود مىشناسند و حال آن كه تو در پوشيدههاى نهانىهاى غيوب
هستي. درخواست مىكنم ترا به عزّت آن نام كه رحمت فرستى بر محمّد و بر آل
محمّد و آن كه بازدارى از من همه آفتها و بلاها وعارضهها و بيماريها و
خطاها و گناهان و شك و شرك و كفر و عداوت و نفاق و گمراهى و نادانى و بغض
و غضب و پريشانى و تنگدستى و بدى اعتقاد و وارد شدن عقوبت و سرزنش دشمنان
و مسلّط شدن مردان را ، بدرستى كه تو شنواى دعائى، براي آنچه كه خواهى ،
مهربانى و درود فرست بر محمّد و بر آل محمّد ، اي مهر بان ترينِ
مهربانان.(بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، ج91، ص402).
